برف نو، برف نو، سلام، سلام
بنشین، خوش نشسته ای بر بام
پاکی آوردی – ای امید سپید
همه آلوده گی ست این ایام
راه شومی ست می زند مطرب
تلخ واری ست می چکد در جام
اشک واری ست می کشد لبخند
ننگ واری ست می تراشد نام
شنبه چون جمعه، پار چون پیرار
نقش هم رنگ می زند رسام
